Kotełka została kupiona i sprezentowana małemu dziecku. Żyła w maleńkiej klatce, z której nie wychodziła. Przed trafieniem do nas nigdy nie była u weterynarza. Kiedy stała się zbędnym balastem - właściciele chcieli po prostu się jej pozbyć. We współpracy z kocią fundacją, Kotełka trafiła pod nasze skrzydła, prosto do domu tymczasowego. Jej stan był bardzo zły. Sierść przypominała jeden wielki kołtun, sklejony moczem i odchodami. Dokuczały jej również odgniotki oraz nie kicała prawidłowo. Brak ruchu podczas kilku lat zamknięcia spowodował zaniki mięśni. Dzięki dużej ilości ruchu i domowej fizjoterapii Kotełka zaczęła pięknie kicać i rozpędza się jak mała rakieta. Pomimo trudnej historii, jest pozytywnie nastawiona do człowieka. Już pierwszego dnia u nas tuliła się i lizała naszą wolontariuszkę po rękach. Wymaga jednak dużo delikatności. Niewłaściwy dotyk oraz podnoszenie wywołuje u niej paniczny strach. Będzie potrzebowała czasu i pracy, aby zaufać, że na pewno nie stanie jej się już krzywda. Kotełka lgnie nie tylko do ludzi - szuka również kontaktu z innymi królikami. Pozytywnie reaguje na ich zapach i widok. Jest niezwykle spokojna i nastawiona na miłość. Aktualnie przechodzi dodatkową diagnostykę ortopedyczną jednej z tylnych nóżek. Została już wykastrowana.